Zamknij

Ważne: Strona wykorzystuje pliki cookies.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania serwisu do indywidualnych potrzeb użytkowników. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji można znaleźć w naszej "Polityce Cookies".

REGULAMIN | KONCESJA | KRS | RACHUNEK BANKOWY
nr pozwolenia na prowadzenie apteki internetowej:
ŚŒIWIF.KA-8240-165/03/30/05-ZM
Kategoria: » SOLGAR
Solgar Wiśnia i Ostryż kompleks 60KAPSUŁEK !!!!!! DARMOWA WYSYŁKA SOLGAR!!!!!!
Suplement diety.

WYBIERAJĄC TEN PRODUKT DOSTAWA GRATIS !!!!!!!!!!!!


Suplementy specjalne

W tej grupie znajdują się wyspecjalizowane suplementy, których receptury reprezentują najświeższe wyniki badań naukowych z zakresu wpływu żywienia na zdrowie.




Wiśnia i Ostryż kompleks

Solgar przedstawia preparat, który stoi na straży stanów zapalnych. Receptura z natury odzwierciedla stan wiedzy o stanach zapalnych będących przyczyną lub początkiem wielu dolegliwości. 
Zanim pojawi się ból, już wcześniej złe samopoczucie lub niespodziewane i zaskakujące dolegliwości mogą być oznaką stanów zapalnych. Ochotnicy- zawodowcy z przyrody, posiadający naturalnie największe doświadczenie i szkoleni do tych działań niwelujących stany zapalne przez samą ewolucję, powinni być użyci w pierwszej kolejności. Są naturalnie doskonale wyposażeni, do bólu profesjonalni i nie powodują szkód ubocznych. 
Są skuteczni w trakcie i po zakończeniu działania pozostawiają wielki bonus zdrowotny.

SPOSÓB UŻYCIA

  • DAWKOWANIE2 kapsułki dziennie
  • OPAKOWANIE60 kapsułek
  • KURACJA30 dni

Dwie (2) kapsułki roślinne zawierają:

  • Wyciąg z owoców wiśni pospolitej (Prunus cerasus)((ekwiwalent 1080 mg owoców))270mg
  • Wyciąg z kłącza imbiru (Zingiber officinale) ((ekwiwalent 900 mg kłącza))225mg
  • Kwercetyna100mg
  • Sproszkowane nieprzetworzone owoce pieprzu kajeńskiego((Capsicum annuum))45mg
  • Bioperine®* (Wyciąg z owoców pieprzu czarnego) ((Piper nigrum))5mg
  • Wyciąg z kłącza ostryżu (Curcuma longa) (ekwiwalent 1440 mg kłącza)360 mg
* Bioperine® jest zarejestrowanym znakiem towarowym Sabinsa Corporation.

Naturalne substancje pomocnicze

  • Otoczka kapsułki roślinnej (hydroksypropylometyloceluloza)
  • Substancja wypełniająca: celuloza mikrokrystaliczna
  • Substancje przeciwzbrylające: dwutlenek krzemu, roślinny stearynian magnezu

Informacja alergiczna

Produkt nie zawiera:

drożdży, pszenicy, soi, glutenu, produktów mlecznych jest produkowany bez użycia sztucznych substancji konserwujących, zapachowych lub barwiących.






Przed użyciem prosimy zapoznać się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu, lub skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany może zagrażać Twojemu zdrowiu a nawet życiu.




WIŚNIA I OSTRYŻ


Wiśnia (Prunus serotina) jest niewielkim owocem pestkowym, inaczej mówiąc pestkowcem, który należy do tej samej rodziny różowatych co morele, brzoskwinie i śliwki. Rozróżnić można dwa typy wiśni: słodkie i kwaśne. Wiśnie pochodzą z Europy i zachodniej Azji. Swoją angielską nazwę cherry zawdzięczają starożytnemu tureckiemu miastu Cerasus i datowane są na co najmniej 300 lat p.n.e., kiedy to zostały opisane przez greckiego botanika Teofrastusa. Około 70. roku n.e. Pliniusz odnotował, że drzewo wiśni występowało we Włoszech – w Rzymie oraz Niemczech, Anglii i we Francji.

NAJWAŻNIEJSZE SKŁADNIKI ODŻYWCZE

Kwaśne wiśnie zawierają mniej kalorii (58 kcal/100 g) w porównaniu z 70 kcal/100 g wiśni słodkich. Kwaśne wiśnie zawierają również większą ilość witaminy A – 1000 j.m./100 g niż ich słodkie odpowiedniki 110 j.m./100 g owoców. W wiśniach zawarte są flawonoidy, melatonina i alkohol perillylowy, a co więcej obie odmiany wiśni zawierają znaczne ilości różnych składników odżywczych i stanowią doskonałe źródło witaminy A i C oraz miedzi i manganu.

KORZYŚCI DLA ZDROWIA

Wiśnia tak jak jagoda jest bogatym źródłem flawonoidów, a zwłaszcza cyjanidyny, antocyjanidyny i proantocyjanidyn, flawonoidów, które nadają owocom głęboką czerwono-niebieską barwę. Ogólnie rzecz biorąc, im ciemniejsza wiśnia, niezależnie czy słodka, czy kwaśna, tym lepsza dla zdrowia, ponieważ zawiera wyższe stężenie flawonoidów.

DZIAŁANIE PRZECIWBÓLOWE I PRZECIWZAPALNE

Flawonoidy znajdujące się w wiśni wykazują szereg korzystnych właściwości. Naukowcy badali zdolność wiśni do działania antyoksydacyjnego i działania przeciwbólowego, polegającego na hamowaniu aktywności i wytwarzaniu czynników prozapalnych na poziomie komórkowym (tzw. cyklooksygenaza COX-1 oraz COX-2). Hamowanie aktywności cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2) uniemożliwia syntezę prostaglandyn prozapalnych, co w konsekwencji prowadzi do zmniejszenia objawów stanu zapalnego, w tym odczuwania bólu. COX-1 wytwarzany jest przez wiele różnych komórek do produkcji prostaglandyn, które z kolei są regulatorami wielu procesów fizjologicznych. Powstają one wskutek pobudzenia nerwowego. Prostaglandyny występują we wszystkich tkankach i płynach ustrojowych, wykazując bardzo dużą aktywność biologiczną. Cyklooksygenaza COX-2 wytwarzana jest jedynie przez specjalne komórki jako odpowiedź na procesy zapalne i używana jest przez organizm do sygnalizowania bólu i zapalenia. Po zadziałaniu na komórkę czynników fizjologicznych, takich jak hormony i neuroprzekaźniki lub czynników patologicznych, takich jak: toksyny, czynniki drażniące, uszkadzające mechanicznie, mikroorganizmy, następuje natychmiastowe uwalnianie czynników tkankowych i hormonalnych, uruchamiających mechanizmy związane z tworzeniem się prostaglandyn za pomocą i z wykorzystaniem enzymów COX-1 i COX-2. W pewnym uproszczeniu można powiedzieć, że enzym COX- 1 wytwarzany jest zawsze po zadziałaniu czynnika fizjologicznego lub/i patologicznego, natomiast enzym COX-2 wytwarzany jest tylko po zadziałaniu czynnika patologicznego. Większość tradycyjnych leków przeciwzapalnych, takich jak aspiryna czy ibuprofen działa przez blokowanie aktywności cyklooksygenazy, przez co organizm nie sygnalizuje bólu i zapalenia. Naukowcy ze Stanowego Uniwersytetu Michigan odkryli, że antocyjanidyny obecne w wiśniach są zdolne do blokowania zarówno enzymów COX-1, jak i enzymów COX-2. Ze wszystkich przebadanych owoców wiśnia wykazała najwyższą zawartość tak działających kluczowych antocyjanidyn (26,5 mg/100 g). Skuteczność takich ilości antocyjanidyn zawartych w wiśniach hamujących enzymy COX okazała się być porównywalna do skuteczności uzyskanej za pomocą ibuprofenu i naproxenu. Inny flawonoid występujący w owocach wiśni - cyjanidyna wykazała silniejsze działanie niż aspiryna. Warto zwrócić uwagę na to, że powszechnie stosowane środki przeciwbólowe łączone są z występowaniem skutków ubocznych o różnym nasileniu. Wiśnia w żadnym badaniu nie wykazała takich negatywnych właściwości.

DZIAŁANIE ANTYOKSYDACYJNE

Ta sama grupa badaczy odkryła również, że antocyjanidyny zawarte w wiśniach wykazują właściwości antyoksydacyjne lepsze niż witamina E, dostarczana na tym samym poziomie. Dodatkowo, oprócz dużych ilości antocyjanidyny, szczególnie w cierpkich wiśniach, wykryto znaczne ilości melatoniny, hormonu produkowanego w szyszynce u podstawy mózgu, która wpływa na proces snu i jest również bardzo silnym antyoksydantem. (Porcja wiśni może zawierać 0,1-0,3 mg melatoniny). W takiej dawce melatonina okazała się skutecznym środkiem ułatwiającym zaśnięcie.

OCHRONA PRZECIWNOWOTWOROWA

Wiśnie i melatonina mogą również zapewniać znaczącą ochronę przeciwnowotworową. Kwaśne wiśnie zawierają alkohol perillylowy (POH) naturalny składnik, który wydaje się niezmiernie skuteczny w obniżaniu występowania wszelkich rodzajów nowotworów. Ostatecznie badania sugerują, że alkohol perillylowy (POH) eliminuje rozwój komórek nowotworowych, pozbawiając ich protein, których potrzebują, aby się rozmnażać.

DNA MOCZANOWA

Wiśnie są szczególnie przydatne w przypadku dny moczanowej. Dna moczanowa jest szczególną odmianą zapalenia stawów związaną z nieprawidłowym wysokim stężeniem kwasu moczowego we krwi. Kwas moczowy produkowany jest w wątrobie, skąd przedostaje się do krwiobiegu. W pewnych okolicznościach organizm ludzki produkuje zbyt dużo lub wydala zbyt mało kwasu moczowego. Wraz ze wzrostem stężenia kwasu moczowego zaczynają wytwarzać się kryształki soli, tzw. kryształy moczanu sodu. Kryształy te zaczynają gromadzić się w stawach, powodując zapalenie i ból typowy dla dny moczanowej. Antocyjanidyny zawarte w wiśniach wykazały właściwości hamujące aktywność oksydazy ksantyny, enzymu biorącego udział w produkcji kwasu moczowego. Badania kliniczne wykazały że spożywanie około 250 g świeżych wiśni dziennie jest bardzo skuteczne w obniżaniu poziomu kwasu moczowego i zapobieganiu atakom dny. Imbir Wiele składników zawartych w imbirze jest silnymi inhibitorami syntezy prostaglandyny i leukotrienów. Hamowanie powstawania prostaglandyny i leukotrienów może częściowo tłumaczyć, dlaczego imbir od dawien dawna stosowany jest jako środek przeciwzapalny. Świeży imbir zawiera proteazę, której wpływ na stany zapalne może być podobny do wpływu innych proteaz roślinnych (np. bromelainy, fizyny i papainy). Imbir wykazywał swoje właściwości przeciwzapalne w kilku badaniach. Aktywne składniki kłącza imbiru, w tym gingerole i szogaole, hamują szlaki zapalne cyklooksygenazy COX-2 i lipooksygenazy (LOX). Badanie z 2001 roku wykazało, że suplement imbiru o wysokim stężeniu umożliwiał złagodzenie bólu u 2 z 3 osób cierpiących na zapalenie stawów. Badanie przeprowadzone na 250 osobach z zapaleniem kości i stawów cierpiących na bóle umiarkowane do ostrych. Przez sześć tygodni podawano im 255 mg imbiru dwa razy dziennie. Pozostałym badanym podawano placebo. Pieprz i jego esencja piperyna Wszyscy doskonale znamy pikantny i ostry smak pieprzu. Postrzegana ostrość to wynik aktywności biologicznej niektórych aktywnych związków występujących w pieprzu, głównie piperyny. Czarny i długi pieprz pobudza zarówno skórę, jak i język. Bioperine® – to standaryzowany wyciąg z owoców pieprzu czarnego (Piper nigrum) zawiera minimum 95% piperyny w porównaniu z 3-9% w nieprzetworzonym pieprzu. Bioperine® może zwiększać wchłanianie składników odżywczych poprzez wzmocnienie procesu termogenezy. W termogenezie szybko wzrasta zapotrzebowanie na składniki odżywcze niezbędne do podtrzymywania procesów metabolicznych. Możliwe, że oprócz działania termogennego na cały organizm po spożyciu piperyna działa termogennie również miejscowo na komórki nabłonka, co zwiększa wychwyt składników odżywczych. W literaturze opisano także dwa inne mechanizmy, które mogą mieć związek ze stymulacją wchłaniania składników odżywczych przez piperynę. Wśród tych mechanizmów wymienia się między innym wzrost wytwarzania miceli i pobudzenie aktywnego transportu aminokwasów. Badania pokazują, żeBioperine® przyjmowany z innymi składnikami odżywczymi znacząco poprawia wchłanianie tych składników. Bioperine® znacząco zwiększał wychwyt kurkuminy z ekstraktu z kłącza ostryżu i przy klinicznie potwierdzanej skuteczności w stanach zapalnych. Generalnie skuteczność kurkuminy jest ograniczona ze względu na jej słabe wchłanianie z układu żołądkowo-jelitowego. W związku z tym szczególne korzyści daje zastosowanie Bioperine®, która 4-krotnie zwiększa wychwyt kurkuminy z ekstraktu ostryżu. Stwierdzono, że Bioperine® działa skutecznie na większość składników odżywczych, zwiększa ich ogólne wchłanianie o co najmniej 30%, np. CoQ10 o 31%, selenu o 42%, witaminy C o 52% a beta karoten o 61%. Ustalono, że porcja wystarczająca do wywołania takiego działania to około 2 mg Bioperine®. Pieprz kajeński (Capsicum Annom) Pieprz kajeński jest stosowany w kuchni i lecznictwie od co najmniej 9 tysięcy lat. Tradycyjnie używa się go do poprawy krążenia, trawienia i przeciwbólowo. Zawiera kapsaicynę, która oprócz nadawania mu charakterystycznego ostrego smaku jest silnym niszczycielem substancji P, tj. neuropeptydu występującego w komórkach nerwowych, który przewodzi impulsy bólowe do mózgu. Obecnie kapsaicyna jest przedmiotem wielu badań nad skutecznością zastosowania jej w terapii zaburzeń włókien nerwów czuciowych, w tym bólu związanego z zapaleniem stawów, łuszczycy i neuropatii cukrzycowej. Kłącze ostryżu (Curcuma longa) Kurkuma (ostryż długi, szafran indyjski) główny składnik przyprawy curry, była stosowana w Indiach i Chinach od tysięcy lat do leczenia różnych dolegliwości. Dziś jest uznana za środek przeciwzapalny i przeciwutleniający. Żółto kwitnąca kurkuma należy do rodziny roślin imbirowatych. Jej wysuszane kłącza miele się na proszek, którego głównym składnikiem jest żółta kurkumina. Działanie antyoksydacyjne kurkuminy jest porównywalne z tym, jakie wykazują witaminy C i E. W licznych badaniach wykazano, że działa przeciwzapalnie. Kurkumina hamuje aktywność tzw. kompleksu białkowego HF-kappa B, który bierze udział w odpowiedzi zapalnej komórki na bodziec. Badania pokazują, że kurkumina hamuje aktywność enzymu COX-2 bez skutków ubocznych typowych dla leków hamujących COX-2. W przypadku osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów naukowcy stwierdzili, że kurkumina zmniejsza ból i poprawia zdolność ruchową równie skutecznie jak poprzednio stosowane leki przeciwbólowe przy 1200 mg kurkuminy. Poprzez swoje działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne chroni wątrobę przed szkodliwymi substancjami, pobudza wydzielanie żółci i syntetyzowanie enzymów wątrobowych. Może więc być pomocna w niestrawności. Sądzi się również, że pobudza wytwarzanie w nadnerczach kortyzonu, który bezpośrednio wspomaga proces gojenia. Ostatnie badania potwierdzają skuteczną zdolność kurkuminy do zapobiegania rozwojowi wirusów, bakterii patogennych i drożdży (candida albicans). Kwercetyna Kwercetyna zaliczana jest do flawonoidów. Jej naturalnym źródłem są jabłka, cebula, herbata i wiele innych produktów spożywczych. Tak jak wszystkie flawonoidy kwercetyna ma silne właściwości przeciwzapalne. W badaniach stwierdzono znaczne zmniejszenie odczuwanego bólu u osób przyjmujących kwercetynę w przypadku bolesnych stanów zapalnych, takich jak zapalenie stawów i urazy sportowe. Badania pokazują, że kwercetyna hamuje uwalnianie histaminy z bazofilów (granulocytów zasadochłonnych) i mastocytów (komórek tucznych). Histamina jest uwalniana w wyniku reakcji antygenu z przeciwciałami we krwi człowieka lub pod wpływem czynników działających na komórki magazynujące histaminę (np. zimna, ucisku itp.). Ponadto kwercetyna hamuje wytwarzanie i aktywność prozapalnych leukotrienów i prostaglandyn. Leukotrieny – lipidy związane z układem immunologicznym biorą udział w mechanizmach odpornościowych i procesach zapalnych. Prostaglandyny – występują we wszystkich tkankach oraz płynach ustrojowych. Należą do grupy hormonów działających miejscowo i są regulatorami procesów fizjologicznych powstających wskutek pobudzania nerwowego. Wykazują bardzo dużą aktywność biologiczną.

SUPLEMENTACJA

Dieta bogata w składniki przeciwzapalne jest bardzo smaczna. Większość z nich to przyprawy, których smak dosłownie idzie na zdrowie. W przypadku suplementacji świeżość i aktywność składników ma również bardzo duże znaczenie. Wybierając preparat, warto zapytać o radę farmaceutę w Aptece. Z pewnością doradzi co do kompleksowego składu preparatu, jego skutecznej porcji dziennej oraz stosowania i zastosowania najbardziej odpowiedniego do potrzeb. Warto pamiętać, że preparaty standaryzowane ze świeżych składników gwarantują najlepsze działanie. Dla zagwarantowania zachowania największej potencji składniki pakuje się w butelki z ciemnego szkła. Preparaty hipoalergiczne, które też nie zawierają żadnych sztucznych dodatków barwiących czy konserwujących, oddziałują na organizm najlepiej.






Ostryż - kurkuma jakiej nie znacie






Hindusi mówili na nią, że jest piękna jak światło księżyca, ukochana żona i nierządnica. Kurkuma, która dziś jest stosowana w terapii antyrakowej, odchudzającej, przeciwzapalnej swoje korzonki zapuściła w historii już kilka tysięcy aromatycznych lat temu.

Na wstępie winiem Wam jestem, drodzy czytelnicy, pewne wytłumaczenie. Być może zastanawiacie się dlaczego w ogóle warto pisać i czytać o historii roślin, minerałów, bakterii, witamin? Jakie ma to znaczenie dla zwykłego człowieka, który stając przed okienkiem w aptece i tak oczekuje jednego - skuteczności.

Otóż podróżując między wysokimi stosami niezliczonych książek i oddając się archeologicznym wykopaliskom wgłąb badań nad ziołami odkrywamy jak od wraz z rozwojem człowieka kroczy rozwój medycyny związanej z produktami roślinnymi. Obecnie w aptekach na całym świecie możemy znaleźć dziesiątki tysięcy preparatów pochodzącymi od roślin. 61 procent wszystkich leków drobnocząsteczkowych wprowadzonych między 1981 a 2002 rokiem powstało na bazie naturalnych składników. I właśnie ten związek człowieka z naturą, witaminami, minerałami, ziołami rosnącymi w nieskażonej chemią ziemi, unoszącymi się w czystej wodzie jest kluczowy dla zrozumienia potrzeb naszego organizmu.

Kurkuma - sprawdzana od tysięcy lat

Witaminy, minerały i zioła towarzyszą nam od miliardów lat. W toku ewolucji zmienialiśmy się wraz z potrzebami na te składniki. Patrząc na historię człowieka, nowoczesna medycyna i syntetyczne leki zmieniają nasze zdrowie od bardzo niedawna. Stąd tak często wielu specjalistów zajmujących się problemem zdrowia wraca do sprawdzanych przez tysiące lat recept i składników.

Jednym z nich jest ostryż zazwyczaj nazywany kurkumą (łac. curcuma longa), którego działanie na człowieka jest systematycznie badane od… 4000 lat. Czy wchodząc do apteki możemy wskazać jakiś syntetyczny lek, cudowny produkt inżynierów chemii kombinatorycznej, weryfikowany przez ludzi na całym świecie od tak dawna? Działanie wielu substancji możemy ocenić dopiero na podstawie wielu lat obserwacji, badań ogromnych grup ludzi, społeczności, analiz różnic etnicznych, interakcji z innymi składnikami. Wpływ kurkumy na ludzki organizm możemy prześledzić obserwując ją nie w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, a dziesiątek pokoleń, niemal na całym świecie, na różne rasy, kultury.

3000 publikacji o kurkumie

Jeśli kogoś nie przekonują obserwacje hinduskich lekarzy sprzed 2-3 tysięcy lat, bo przecież dopiero od niedawna ludzie dysponują aparaturą analityczną, która pozwala dokładnie określić reakcje jakie zachodzą w komórkach, to dobrym argumentem mogą być badania prowadzone przez ostatnie ćwierć wieku. W tym czasie pojawiło się aż 3000 publikacji naukowych dotyczących kurkumy.

Gdzie zatem szukać początków medycznego zastosowania tej rośliny? Gdyby pożółkłe karty pergaminu czy liście palmowe potrafiły oddawać zapach minionych wieków, to węch zaprowadziłby nas szlakiem Marco Polo - do Indii. Wyobraźmy sobie tę magiczną podróż między straganami wypełninonymi aromatycznymi ziołami, uliczkami pełnymi zapachów ziół. Z kazdym kolejnym oddechem jesteśmy bliżej starej biblioteki wciśniętej gdzieś między warsztat naprawy skuterów a skromniutki sklepik z chapati nęcący dymnym aromatem. Tam na palmowych liściach zapisanych drobnym maczkiem trudnych znaków możemy zacząć przebijać się przez meandry sanskrytu (język Indii).

Słowa w hołdzie kurkumy

Początkowo ta podróż może przyprawić o zawroty głowy. I to niekoniecznie dzięki feeri zapachów, ale i całej tęczy różnych barwnych określeń kurkumy, które świadczą o tym jak często ludzie tu sięgali po tętniące zdrowiem zioło.

Nazywali je czasem górnolotnie: złożone na ofiarę (anestha), pomyślny i szczęśliwy (bhadra), obfity (bahula), długo obecny (dhirgharaja), będący fair (gauri), zdolny (kshamata), oznaczający dobrobyt (laxmi), niosący pomyślność (mangalprada, mangalya), drogą do Hari Kriszna (Haridra), święty (pavitra), łaskawy (shiva), szczęście (soubhagaya), żona Śiwy (umavara), wolny od pragnień (vairagi).

Kto choć raz poczuł aromat kurkumy, zapamięta go na długo. Nic więc dziwnego, że w starych księgach możemy się natknąć na różne nazwy tego zioła związane z jego zapachem: produkujący zapach (gandhaplashika), perfumowany proszek (patwaluka). Hindusów fascynował także jego kolor, mówili więc, że ostryż to zioło zwracające uwagę swą jasną barwem (haldi), zielonkawy (harita), eksponujący złoty kolor (hemaragi, kanchani), dający złotą barwę (hemaragini), czerwono-brązowy (pinga), żółto-czerwony proszek (pinja), żółty (pita), dający żółty kolor (pitika), dający kolor (ranjani), włóknisty korzeń (shifa), genialny kolor (shobhna), ciemny (shyama), złoty kolor (survana), wskazujący złoty kolor (survanavara).

Delikatnie przeglądając zapiski na palmowych liściach poczynionych w zamierzchłych czasach przez hinduskich mędrców, możemy przeczytać o tym w jaki sposób kurkuma działa na człowieka.

Zabójca tłuszczu, robaków i gorączki

Co ciekawe wielu z nich nadawała tej leczniczej roślinie nazwy zgodne z zastosowaniem lub jej działaniem: wygrywający z chorobą (jayanti), leczący gorączkę (jawarantika), zabójca robaków (krimighni lub kashpa), zabójca tłuszczu (mehagni), rozpuszczający tłuszcz (rabhangavasa), mający własną karnację (varavarnini), wzmacniający cerę (warna datri), nadający kolor (varnini), odtrutka (vishagni), do nacierania (gharshani).

Pewne wyobrażenie o tym jak bardzo istotny dla kultury był ostryż mogą dać nazwy jakimi go opatrywano, by roślina ta kojarzyła się z niezwykłymi chwilami: noc (nisha, nishakhya, yamini), piękna jak noc (tamasini), rozjaśniająca mrok (nishawa), piękna jak światło księżyca (ratrimanika).

Zachwycano się jej wpływem na zmysły i można się domyślać, że kurkuma budziła w kobietach gwałtowne emocje, skoro w zapiskach możemy znaleźć także nazwę kaveri, co oznaczało nierządnicę. Na szczęście można także dokopać się do bardziej przyjaznych naz: ukochana żona (yoshitapriya), młoda dziewczyna (yuvati), dająca rozkosz sercu (hridayavilasini). Antropolodzy kultury i historycy naliczyli w sumie 53 różne nazwy opisujące jedno - kurkumę.

Uważa się, że  roślina ta jest znana ludom zamieszkującym tereny Indii od tysięcy lat. Do Chinach trafiła prawdopodobnie w VII wieku do Afryki Wschodniej w VIII. Na Jamajce pierwsze zapiski wskazują na XVII wiek. Dziś, kurkuma jest powszechnie uprawiana w całej strefie tropikalnej.

Wiedza o życiu i kurkumie

Dziś wielu badaczy sięga po zapiski praktyków medycyny ajuwerdyjskiej. Swoją nazwę wzięłą ona od dwóch słów ayus (życie) i veda (wiedza). Można ją więc rozumieć jako naukę o życiu. Praktykowana jest głównie w Indiach i na Sri Lance łącząc elementy diety, ćwiczeń fizycznych, eczenia psychiki, detoksykacji i ziołolecznictwa. Sam system ajuwerdyjskie należy praktykować ciągle, nie doraźnie w celu leczenia. Co ciekawe - o ile większość preparatów odchudzających jest uznawana przez naukowców za nieskuteczne, to zioła ajuwerdyjskie mają potwierdzone klinicznie właściwości wspomagające utratę zbędnych kilogramów. Część z badań dotyczących odchudzania koncentruje się właśnie na działaniu kurkumy.

Hinduscy medycy podawali ją na wzmocnienie i ocieplenie organizmu. Tradycyjne zalecano ostryż do regulacji trawienia, poprawy flory jelitowej, odrobaczania, łagodzenia wzdęć i gazów, oczyszczania i wzmacniania wątroby i pęcherzyka żółciowego. Kobieto zalecano go podczas menstruacji w celu jej normalizacji miesiączki. Inne zastosowania w medycynie ajuwerdyjskiej to: łagodzenie kaszlu, astmy, zapalenia stawów i obrzęków, oczyszczanie krwi, prawidłowego metabolizmu, do stosowania miejscowego na skręcenia, oparzenia, skaleczenia, siniaki, ukąszenia owadów i swędzenie, działanie antybakteryjne i przeciwgrzybicze.

Indyjski szafran - aromatyczny stymulant

Pewnie Europejczycy nie dowiedzielibyśmy się o niej w XIV wieku gdyby nie… jedwab. To w podróż za tym cennym materiałem wybrał się Marco Polo. Po drodze odkrywał i opisywał niezwykłe zioła. Jedno z nich przypominało mu szafran i tak je opisał. Do dziś w wielu krajach nazywana jest indyjskim szafranem. Francuzi mówią więc na niego safran des indes, Anglicy indian saffron, Portugalczycy Açafrão da Índia, a Polacy - szafran indyjski. Przez bardzo długi czas na Starym Kontynencie kurkuma była traktowana głównie jako przyprawa w kuchni.

W 1870 roku chemicy zwrócili uwagę na specyficzną właściwość kurkumy:  pomarańczowo-żółty proszek zmieniał barwę na czerwonawo-brązową po zetknięciu z substancjami zasadowymi. To odkrycie doprowadziło do rozwoju papieru z kurkumą do badania zasadowości. Zielarze długo nie znajdowali zainteresowania tą rośliną. W 1931 roku Sophia Grieve napisała książkę “Modern herbal”, w której tak scharakteryzowała kurkumę: “jest łagodnym stymulantem aromatycznym rzadko stosowany w medycynie, z wyjątkiem zdolności do barwienia. Kiedyś była lekarstwem na żółtaczkę. Stosuje się ją do produkcji curry. Jest również stosowany jako składnik musztardy i przypraw do mięsa”.

Dziś możemy natrafić na wiele badań nad kurkumą stwierdzających m.in. działanie przeciwnowotworowe, przeciwzapalne, antyangiogenne oraz antyoksydacyjne. A to tylko część szerokiego zastosowania indyjskiego złota.


Cena brutto: 147.00 zł
« powrót